Tej nocy granica między światem żywych i umarłych się zaciera. Wszystko, co żyje lub prawie żyje, chce uciec z piekła. Droga jest tylko jedna: wyprosić łaskę u Starszych i zapłacić duszami wrogów. Złożyć ich ogień na ołtarzu i nie dać się zabić temu, co czeka w ciemności.
Trzy oddziały skazanych na potępienie spotkały się w Czarnym Borze, w miejscu gdzie szansa na ucieczkę z piekła jest największa. Muszą walczyć między sobą i z siłami, które bytują w tym lesie.
666 Glasshouse – kompania karna żołnierzy skazanych za zbrodnie wojenne. Rzuceni do Czarnego Boru liczą na powrót do swiata żywych.
Ashen Legion – legion słynący z brutalności. Spalili wieś razem z mieszkańcami i spłonęli w tym samym ogniu.
Liczba jednostek zależy od frekwencji. Możliwa redukcja do 2 frakcji i balansowanie zespołów
Mechanika (skrócona)
Każdy gracz ma przy sobie duszę, czyli świetlik (światło chemiczne).
Po trafieniu zapalasz czerwone światełko, łamiesz świetlik i trzymasz go w górze, dopóki ktoś go nie zbierze.
Punkty liczą się za dusze wrogów doniesione na ołtarz własnej jednostki.
Dusze, po które nikt nie przyjdzie, zabiera Śmierć. Jeśli zbierze ich więcej niż jednostki, nikt nie opuści piekła.
W ciemności czekają mieszkańcy boru, których siła i zdolności mogą zdziesiątkować całe zespoły.
Miejsca rytuałów - istotne będzie przejęcie i utrzymanie miejsc.
Pokonanie/pojmanie mieszkańców Czarnego Boru będzie punktowane ekstra.
Ucieczka z piekła wymagać będzie odprawienia rytuału.
Wymaganie bezwzględne korzystanie z aplikacji Ares Alpha - komunikacja, zadania i informacje o wydarzeniach będą przekazywane tylko tym kanałem.
Zasady w skrócie
Limity: repliki do 1,14 J – full auto; repliki 1,14–1,9 J – tylko semi.
Tracery mile widziane.
Latarki obowiązkowe, tryb stroboskopowy zakazany.
Czerwone światełko obowiązkowe jako oznaczenie trupa.
Noktowizja i termowizja zakazane (poza postaciami specjalnymi).
Wydarzenie 18+ (noc i nieznany teren).
Założenia
Ma być mrocznie i ciemno.
Event fabularyzowany z delikatnym dodatkiem LARP-u.
Trup ma się ścielić gęsto, a tracery rozświetlać okolicę.
Stroje, przebrania i stylizacje mile widziane.
Uwaga: przypominamy o konieczności używania kulek BIO oraz poruszaniu się tylko po wyznaczonym terenie rozgrywki.
Spotkanie odbędzie się zgodnie z zasadami forum Taktyczny Szczecin. Tabelka MED
Kwestie organizacyjne:
Wszyscy gracze muszą mieć oznaczenie trafienia: kamizelkę odblaskową i migające czerwone światło.
Oznaczenia stron na obu ramionach są obowiązkowe dla każdego gracza.
Od przybycia na teren odprawy do zakończenia spotkania każdy gracz musi mieć certyfikowaną ochronę oczu (okulary lub gogle ochronne). Zdejmowanie jej w czasie odprawy, rozgrywki czy przerw jest kategorycznie zakazane.
Świetlik to dusza gracza. Gracz ma przy sobie zawsze dokładnie jedną duszę we własnym kolorze. Po śmierci dusza trafia albo do przeciwnika (punkt dla jego jednostki), albo, jeśli nikt jej nie zbierze w 5 minut, do Śmierci.
Przy respie leży też zapas nowych, nieodpalonych świetlików w kolorze jednostki.
Wejście do gry
Przed wejściem do gry gracz bierze jeden nowy świetlik w kolorze swojej jednostki.
Nie łamie go. Trzyma go przy sobie w łatwo dostępnym miejscu.
Trafienie i śmierć gracza
Trafiony gracz głośno krzyczy “TRAFIONY” i włącza czerwone światełko, które ma na sobie.
Łamie świetlik i potrząsa nim, aż zacznie świecić.
Wystawia go nad głowę. Jeśli leży lub stoi za przeszkodą, wystawia go z boku, tak żeby było go widać.
Zostaje w miejscu trafienia i włącza odliczanie 5 minut na zegarku. Nie mówi, nie wskazuje pozycji wroga i nie strzela.
Dusza zebrana: gracz przeciwnej jednostki podchodzi i zabiera świetlik. Trafiony od razu wraca na swój resp z włączonym czerwonym światełkiem.
Dusza niezebrana: jeśli po 5 minutach nikt nie przyszedł, trafiony wraca na resp razem ze świecącym świetlikiem i wrzuca go do Kotła Zagubionych Dusz.
Na respie gracz wyłącza czerwone światełko, bierze nowy świetlik i czeka na najbliższą falę wyjścia.
Zbieranie i noszenie dusz
Trafiony z uniesionym świetlikiem jest nietykalny: nie wolno do niego strzelać. Zbierający jest normalnym celem.
Nie wolno zbierać dusz własnego zespołu niezależnie od okoliczności. Takie dusze złożone na własnym ołtarzu zostaną przeniesione do Kotła Zagubionych Dusz.
Duszę może zebrać tylko dowolny żywy gracz przeciwnej jednostki. Koledzy z drużyny trafionego nie mogą jej zabrać ani “uratować”. Mogę jedynie zebrać dusze innych zespołów.
Punkt liczy się dopiero po wrzuceniu jej do Ołtarza własnej jednostki.
Jeśli niosący dusze zostanie trafiony, wyciąga wszystkie niesione dusze i trzyma je razem ze swoją. Zbierający może zabrać wszystkie dusze poza tymi własnego zespołu, które zostają przy nosicielu.
Dusze, które zostały przy nosicielu (niezebrane w 5 minut), są traktowane jako zdobyte: nosiciel zanosi je na Ołtarz swojej jednostki, a własną duszę wrzuca do Kotła Zagubionych Dusz, jeśli nikt jej nie zebrał.
Trup idący na resp ma włączone czerwone światełko, nie zbiera dusz i nie bierze udziału w grze. Nie wolno przekazywać mu ani zabierać świetlików.
Gdy świetlik się nie zapali, trafiony trzyma w górze samo czerwone światełko i czeka tak samo. Zbierający zabiera wtedy nieodpalony świetlik.
Dusze zgubione w trakcie gry traktowane są jako złożone w Kotle Zgubionych Dusz.
Koniec gry
Organizator liczy Ołtarze i Kotły na przerwie i na końcu, zabierając ich zawartość. Kotły ze wszystkich respawów sumują się na konto Śmierci. Jeśli Śmierć ma więcej dusz niż najlepsza z jednostek, nikt nie ucieka z piekła i wszyscy przegrywają.
Czarny Bór, w którym utknęliście, ma już swoich mieszkańców. Twoja obecność jest mu obojętna, dopóki jesteś cicho i nie burzysz jego mroku. Przejdzie obok, nie zwracając na Ciebie uwagi, nawet jeśli właśnie prowadzisz wymianę ognia z przeciwnikiem. Jeśli jednak zabierzesz mu mrok i spokój, rozszarpie Twoją duszę. Nie strzelaj i nie walcz. Twoja broń nie może go skrzywdzić.
Upadli najemnicy, tak zaprawieni w bojach i zadawaniu bólu, że wcale nie chcą opuszczać Czarnego Boru. Żyją walką, a odgłosy strzałów przyciągają ich jak ćmy. Tych, którzy nie walczą, straszą i bawią się z nimi w chowanego, zanim zapolują na ich dusze. Można ich zranić, a nawet zabić, ale wymaga to nie lada odwagi.